Jun
01
2010

The web and beyond 2010: Proximity

De lat werd weer hoog gelegd dit jaar op de tweejaarlijkse conferentie the web and beyond. Ook dit jaar werden weer diverse sprekers overgevlogen naar Amsterdam om hun visie te geven op de ontwikkelingen rondom het web, maar ook vooral op de betekenis ervan daaromheen (beyond). Wat betekenen deze ontwikkelingen voor gebruikers voor andere belanghebbenden en voor ontwerpers. Dit jaar was het thema proximity (nabijheid). En dat leek een schot in de roos voor de presentatoren die daar elk hun eigen invulling en visie op los hadden gelaten.

De wereld staat aan de vooravond van een grote revolutie. Na de informatierevolutie hebben we beschikking gekregen over alle informatie die we maar willen. Maar de revolutie die nu aan de gang is, gaat nog een stap verder. Met de komst van diverse web2.0 applicaties wordt de informatie niet meer door één autoriteit aangeboden, maar is iedereen zijn eigen leverancier van (status)informatie. De informatiedichtheid wordt steeds groter. En niet alleen mensen, maar ook producten zullen in toenemende mate status informatie aan het web toevoegen. Dit brengt een aantal grote uitdagingen met zich mee.

Aggregatie

Steven Pemberton van CWI/W3C hield zijn praatje met als titel social 3.0. Hij stelt vast dat er een groot risico vast zit aan het opslaan van al die informatie door derde partijen zonder dat we daar zelf nog eigenaar van zijn. Hij pleitte er dan ook voor het eigenaarschap van de informatie weer terug naar de eigenaar te brengen. We zullen in de toekomst zelf onze eigen informatie beheren en bepalen wie er toegang toe krijgt. Dat geldt ook voor webdiensten en social sites die steeds meer als data agregator zullen fungeren. Maar als er iets misgaat of een bedrijf ophoudt te bestaan, zijn wij niet meer onze informatie kwijt. Een van de ontwikkelingen die hiertoe zal bijdragen is RDFa. Pemberton heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van RDFa dat gezien kan worden als een toevoeging aan (HTML) informatie. Het zorgt ervoor dat informatie betekenis krijgt voor een computer. Het is tenslotte bizar dat we elke keer bij een aanmeldformulier weer opnieuw onze postcode moeten invullen terwijl een keer toch voldoende zou moeten zijn.

Lee Bryant van Headshift ging hield een verhaal over proximity wormholes. Internet overbrugt afstanden en biedt daardoor intimiteit. Tegelijkertijd zorgt het door de grote schaal waarop het gebeurt juist voor een groter afstand. De huidige social tools zijn zeer beperkt qua interface. Er wordt maar op één niveau naar de data gekeken. Ze bieden geen mogelijkheid om uit te zoomen en te verkennen. Op dit macro niveau zou juist de data geaggregeerd moeten worden aangeboden. (volledige presentatie)

De menselijke interface

Christopher Fahey van Behavior greep het thema aan met een pleidooi om interfaces meer menselijk te maken. Menselijke interfaces kunnen zich onderscheiden via waarnemingsvermogen, intimiteit en persoonlijkheid. We moeten meer nadenken over de gewenste karaktereigenschappen van een interface. “If we don’t humanize our products, our products will mechanize us.”

Ook Stephen Anderson van Poetpainter ging in op de psychologie van webdesign en interfaces. Hij liet zien hoe feedbackloops in te zetten zijn voor gedragsverandering bij gebruikers. Door doelstellingen te vertalen naar spelelementen wordt er een uitdaging gecreëerd, zelfs in alledaagse taken zoals het lezen van email. Het verhaal werd ondersteund door zijn mental notes kaarten die binnenkort te bestellen zijn.

Empathie

Michael Meyer van Adaptive path hield een boeiend verhaal over de universele wetten van vakmanschap. Belangrijk onderdeel is empathie: emotionele binding en intuïtief begrip, niet alleen voor mensen, maar ook voor het materiaal waarmee je werkt (om producten of diensten te ontwerpen). Je kan een vliegtuig niet besturen door alleen de handleiding te lezen. Je moet empathie krijgen met de vleugels. Waarom willen ze omhoog of omlaag.

Social innovation

Josephine Green sloot de dag af met een indringend verhaal. Ze ging in op de omslag waar we voor staan. Het technologische tijdperk gaat plaatsmaken voor het socio-ecologische tijdperk. We ontwerpen niet langer voor een gebruiker, maar samen met communities en belanghebbenden. Dat heeft niet alleen consequenties voor de manier waarop we ontwerpen, maar ook voor de manier waarop organisaties moeten worden ingericht. Van hiërarchie en structuur gaan we naar tijdelijk leiderschap en chaos.

Written by in: Verslag | Tags: ,

No Comments »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL


Leave a Reply

Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com